Więcej o NVC


Idea Porozumienia bez Przemocy (Nonviolent Communication)

jest prosta i zawiera się w dwóch pytaniach. Pierwsze: Co jest w tobie teraz żywe? Drugie: Co poprawi jakość twojego życia, co je wzbogaci? Naucz się mówić o tym uczciwie, unikając osądów i krytyki. W Porozumieniu bez Przemocy chodzi o to, aby przekazać informacje wynikające z tych pytań rozmówcy i z empatią przyjąć te, których z kolei on udziela. “

(Marshall Rosenberg)

Filary Porozumienia bez przemocy

(na podstawie http://dziecisawazne.pl/porozumienie-bez-przemocy-2/):

„Porozumienie bez Przemocy, nazywane językiem serca lub komunikowaniem się ze współczuciem, nie jest tylko metodą komunikacyjną, narzędziem ułatwiającym nawiązywanie relacji czy kierunkiem wychowawczym. PbP jest filozofią, której istota leży w dawaniu z serca, w inspirowaniu ludzi do okazywania współczucia i zwracaniu się do innych ze współczuciem. PbP to sposób odbierania świata i człowieka przez pryzmat uczuć, potrzeb, szacunku i empatii.”

  • Szacunek dla siebie samego i dla drugiego człowieka jest podstawową wartością NVC.
    Szacunek wyraża się w braniu pod uwagę uczuć i potrzeb swoich i drugiego człowieka, także dziecka.
  • Brak przemocy w języku: unikanie przyklejania etykiet (to jest dobry rodzic, a to zły; to dziecko jest grzeczne, a tamto nie; ten ma rację, a ten jest w błędzie). Mówienie o uczuciach i potrzebach, a nie racjach
  • Gotowość patrzenia na siebie i na innych z perspektywy uczuć i potrzeb, a nie konkretnych zachowań, oznacza m.in. że mam zatkane uszy na słowa, nawet jeśli są one raniące, a otwarte serca na potrzeby, które stoją za tymi słowami.
  • Empatia to takie słuchanie, w które zaangażowane jest zarówno ciało jak i duch czł To otwarcie się na słowa, uczucia i potrzeby drugiego.Jest to szczególnie istotne przy komunikowaniu się z dziećmi, które nie zawsze potrafią słowami wyrazić uczucia i dotarcie do sedna wymaga często pewnego wysiłku umysłowego ze strony dorosłego
  • Język żyrafy, nazywany językiem serca lub językiem współczującym, to język uczuć i potrzeb. Żyrafa mówi w liczbie pojedynczej i o sobie. W czasie rozmowy nastawia się na słuchanie drugiego i bycie przez niego usłyszaną. Potrafi dotrzeć do swoich i cudzych potrzeb, zarówno tych zaspokojonych, jak i niezaspokojonych. Żyrafa wyraża siebie jasno i szczerze. Mówi nie, kiedy myśli nie. Mówi tak, kiedy myśli tak. Odnosi się z szacunkiem i empatią do drugiego. Żyrafa żyje by wzbogacać życie, swoje i innych. By dawać z serca i brać z serca.
    Język szakala obfituje w oceny, krytykę, porównania, analizy. Szakal w czasie rozmowy posługuje się etykietami (“jesteś dzieckiem, więc nie masz nic do powiedzenia”), stereotypami (“kobiety nie są dobrymi przywódcami, bo kierują się emocjami”), uogólnieniami (“wy, mężczyźni, tak macie”). Straszy karami (“jeśli dostaniesz z testu jedynkę, nie wyjdziesz przez cały weekend z domu”) lub kusi nagrodami (“jeśli zjesz obiad, dostaniesz cukierka”).”
  • Mediacja konfliktów między dziećmi
    Skutecznie mediowanie między dziećmi może opierać się na Modelu Czterech Kroków:
  • dzieci robią to, co my robimy, a nie to, co mówimy, dlatego rozwiązuj konflikty z innymi dorosłymi kierując się zasadami Porozumienia bez Przemocy;
  • okazuj szacunek wobec potrzeb dziecka, bo w ten sposób nauczysz je, że potrzeby wszystkich ludzi są tak samo ważne i istotne;
  • opisuj to, co widzisz;
  • przełóż tupanie nogami, krzyk, rzucanie zabawką, spuszczenie głowy na język uczuć i potrzeb. Słuchaj tego, co dziecko ma do powiedzenia, a usłyszane słowa zamieniaj na pytania: „czy jesteś smutny, bo chcesz się dalej bawić?”, „czy jesteś wściekły, bo chciałbyś sam zdecydować kiedy pobawisz się z Jaśkiem?”;
  • wysłuchaj obu stron, zacznij od tego dziecka, które głośniej krzyczy, bo prawdopodobnie ono cierpi bardziej (nie jest to złota zasada, ale czasem się sprawdza. Ty znasz lepiej swoje dzieci więc zdecyduj czy to będzie też Wasza zasada);
  • pozwól dzieciom samodzielnie poszukać rozwiązania („Macie jakiś pomysł, co zrobić, żeby wszyscy dostali tego, czego potrzebują?”).”