Pytania


Jeśli generalnie nasza filozofia jest Ci bliska, ale masz wątpliwości i pytania, być może w decyzji pomogą Ci poniższe odpowiedzi na często zadawane pytania:

Czy istnieją tylko przedszkola Montessori czy też możliwe jest dalsze kształcenie w tym systemie?

DrMontessori początkowo rozwijała swoje podejście do pedagogiki pracując z dziećmi w wieku przedszkolnym, ale stopniowo przenosiła zdobytą wiedzę i obserwacje na dzieci i młodzież w każdym wieku W Europie i USA istnieją szkoły podstawowe, gimnazja i licea Montessori.

Twórcy Google’a po przejściu edukacji w systemie Montessori dostali się bezpośrednio na najlepsze amerykańskie uniwersytety.
Zalety systemu Montessori - nacisk na niezależne uczenie się, ciepła i wspierająca społeczność szkolna - sprawdzają się na każdym etapie edukacji, kiedy dzieci uczą się być odpowiedzialnymi obywatelami świata.

Jak liczne są grupy Montessori?

W placówkach przedszkolnych Montessori nie obowiązuje podział wiekowy dzieci. Wynika to z założenia, że przebywanie z dziećmi nieco starszymi i nieco młodszymi, a nie jedynie rówieśnikami, jest korzystne dla emocjonalnego i społecznego rozwoju dzieci Od starszych można się wiele nauczyć, dla młodszych można być wzorem i przewodnikiem Segregacja wiekowa jest pomysłem dość sztucznym i nowym; zarówno w rodzinie, jak i w pierwotnych społecznościach ludzkich, dzieci przebywają z dorosłymi i dziećmi w różnym wieku, czerpiąc od nich wiedzę i umiejętności
Zazwyczaj grupy Montessori są dość liczne, jako że specyfika pracy z dziećmi w tym systemie skutecznie zapobiega typowemu dla tradycyjnych przedszkoli hałasowi i chaosowi, który po pewnym męczy nawet najbardziej odporne dzieci i nie sprzyja skupieniu. W naszym przedszkolu stawiamy jednak na indywidualny kontakt z nauczycielami i dlatego z założenia grupa nigdy nie będzie liczna. Pozostanie kameralna, aby umożliwić optymalne wykorzystanie swojego potencjału każdemu dziecku, także temu, która ma mniejszą siłę przebicia.

Dlaczego w przedszkolu Montessori są specyficzne ‚pomoce’, a mało jest typowych zabawek (interaktywnych, plastikowych, o z góry zdefiniowanych funkcjach)?

W przedszkolu Montessori dość istotna jest cisza i wzajemne poszanowanie swoich granic przez dzieci i dorosłych. Unikamy tu chaosu i hałasu często kojarzonych z przedszkolami. Maria Montessori twierdziła że dziecko kocha ciszę i jest w tym dużo prawdy jeśli poświęci się obserwacji dzieci nieco więcej głębszej uwagi. W placówkach Montessori większość dzieci bardzo szybko pochłania wybrana przez nie aktywność i nie mają potrzeby intensywnego wyładowywania energii przez bieganie hałasowanie czy agresję. Są skupione i zaabsorbowane swoją pracą. Na wyszalenie się ruchowe - niezbędne dzieciom - też pozostawiamy czas i miejsce. Dziecko może w dowolnej chwili przejść do aktywności ruchowych jeśli czuje taką potrzebę.
Zabawki grające świecące i buczące są męczące dla dzieci i dorosłych dlatego nie ma dla nich u nas miejsca. Zabawki o ściśle zdefiniowanych funkcjach ograniczają wyobraźnię i kreatywność dzieci. Pomoce Montessori są starannie zaprojektowane i wykonane w większości z naturalnych materiałów. Można z nich korzystać na wiele sposobów i dlatego długo się nie nudzą. W zależności od poziomu kompetencji i aktualnych zainteresowań dziecka może ono używać ich na różne sposoby. Dzieci w naszym przedszkolu mają też do dyspozycji wiele materiałów wspierających rozwój sensoryczny i sprawiających dużą przyjemność (piasek kinetyczny masy plastyczne itp).

Czy wspieracie edukację domową w zakresie rocznego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego?

Tak, zapraszamy do współpracy rodziców, którzy w ten sposób chcą realizować tzw. obowiązek przedszkolny swoich pięciolatków. Zapewniamy wsparcie, pomoc w doraźnej opiece, zapraszamy dziecko na wybrane zajęcia i wydarzenia specjalne, gwarantujemy bezstresową ewaluację postępów i ocenę gotowości szkolnej w ramach wymaganych prawem.

Jak to możliwe, że dzieci czegokolwiek się uczą skoro mogą robić co chcą?

Dziecięcy mózg to niewiarygodna maszyna do poznawania świata i uczenia się nowych rzeczy. Pęd do wiedzy jest wpisany w nasze DNA. Gdyby tak nie było, nasz gatunek nie odniósłby tak przytłaczającego sukcesu. Aby jednak dziecko chciało się uczyć i poszerzać swoje kompetencje, musi być spełnionych kilka warunków. Przede wszystkim dziecko musi być zaintrygowane tym, co poznaje i widzieć sens w robieniu tego, co mu się proponuje, a także nie może być do tego zmuszane Nuda i przymus są największymi wrogami się uczenia, o czym wiedzą wszyscy, którzy przeszli przez młyn tzw tradycyjnej edukacji. Niezwykle ważne jest też poczucie bezpieczeństwa i ciepła relacja z nauczycielem-przewodnikiem. Należy pamiętać, że w przedszkolu czy szkole Montessori dziecko ma do dyspozycji wiele pomocy, które zachęcają do eksploracji różnych obszarów wiedzy. Nauczyciel może sugerować wybór rodzaju pracy na dany dzień, ale nie może go narzucać: raczej obserwuje dziecko i podsuwa mu coś, co powinno je wciągnąć. Z doświadczenia nauczycieli Montessori wynika, że dzieci zazwyczaj wybierają aktywności, które pozwalają im wzrastać w kierunku wynikającym z aktualnego etapu ich rozwoju I tak na przykład w fazie wrażliwości na symbole, dziecko bardzo często wybiera pomoce związane z literami i cyframi. Nakłanianie go w tym czasie do rozwijania innych kompetencji będzie i nieskuteczne, i szkodliwe. Znacznie lepiej poczekać na kolejną fazę zainteresowań.
Należy też pamiętać, że to co traktujemy czasem jak ‚nieedukacyjną’ zabawę (huśtanie się, bieganie, patrzenie w dal, zabawa piaskiem i wodą, zabawa z podziałem na role, gotowanie, jeżdżenie na rozmaitych pojazdach itd.) to w istocie bardzo ważna nauka i rozwijanie kompetencji, które są niezbędne, aby dziecko mogło w swoim czasie rozwinąć typowo akademickie umiejętności (pisanie czy czytanie), na których zazwyczaj tak zależy rodzicom.
W placówkach Montessori dziecko ma szansę swobodnie wybierać rodzaj aktywności, ale nie jest pozostawione samo sobie. Nauczyciel podsuwa propozycje, otwiera nowe horyzonty, wciąga do zabawy, stara się zaintrygować. Wybór dziecka jest poza tym ograniczony samą organizacją przestrzeni i wyposażeniem sal (np. brak gadżetów elektronicznych, za to obecność huśtawek czy mini ścianki wspinaczkowej ) oraz dostępnymi rekwizytami (pomoce Montessori, materiały plastyczne, piasek kinetyczny itd.).
Pamiętajmy, że dzieci najwięcej i najskuteczniej uczą się w czasie, gdy się bawią Robią to bez wysiłku i nie są świadome, że ten proces może być żmudny i nudny. Dobrze, aby jak najdłużej się o tym nie przekonały.

Skoro dzieci pracują w swoim tempie czy niektóre z nich nie pozostają w tyle lub nie mają zaległości?

Dzieci pracują w swoim tempie, ale nie są pozostawione same sobie. Nauczyciel obserwuje podopiecznych i podsuwa aktywności, które pozwalają nadbudowywać nowe umiejętności na bazie tych już zdobytych. Nauczyciel stara się stawiać wyzwania nie za łatwe (aby nie znudzić), ani nie za trudne (aby nie zniechęcić). Stara się także ochronić dziecko przed zbyt wczesnym pójściem naprzód, bo to właśnie to zazwyczaj sprawia, że dzieci ‚zostają w tyle’.

Czy nauczyciele Montessori pracują według jakiegoś programu?

Przedszkola i szkoły Montessori uczą tych samych umiejętności i podobnego zakresu wiedzy, jak tradycyjne szkoły.
Nie stosują jednak tradycyjnego podziału na przedmioty - prezentują podejście zintegrowane. I tak, na przykład przy okazji zajęć o Afryce dzieci dowiadują się wiele zarówno o geografii (mapa), historii, sztuce czy językach tego kontynentu, a oglądanie zdjęć piramid naturalnie prowadzi je do poznawania różnorodnych brył.
Takie podejście pokazuje związki między różnymi zjawiskami i dziedzinami wiedzy oraz pozwala dzieciom naprawdę zagłębić się w danym zagadnieniu i dać upust swojej ciekawości.
Podstawę naszych działań pedagogicznych stanowi uznanie samodzielności jednostki. Komunikacja pomiędzy dziećmi i nauczycielami zapewnia, że dorośli dostrzegają i uwzględniają to, czego dzieci dokonują w swoim własnym rozwoju. Dużą część pracy stanowi uważna i odkrywcza obserwacja.

Dlaczego w przedszkolach (i szkołach) Montessori nie ma żadnego systemu ocen?

W polskim systemie edukacyjnym stosowanie tradycyjnego systemu ocen (1-6) jest niedopuszczalne nie tylko na etapie edukacji przedszkolnej, ale również wczesnoszkolnej (klasy 1—3). Zazwyczaj jednak siła przyzwyczajenia kadry lub -niestety -naciski rodziców powodują, że nauczyciele zaczynają stosować systemy zamienne (słoneczka, serduszka, czarne łapy, tudzież literki a, b, c, d). W przedszkolach często przybiera to formę tablic ze znaczkami zdobywanymi za ‚dobre’ lub ‚złe’ zachowania. Trzeba by wyjątkowo mało rozgarniętego dziecka, żeby nie zorientowało się, jak takie rzekomo przyjazne ‚znaczki’ przekładają się na ocenę jego osoby. Oceny, podobnie jak wszelkie systemu kar i nagród, mają krótkotrwały i powierzchowny wpływ na wysiłki czy osiągnięcia dzieci. Podejście Montessori zdecydowanie stawia na wewnętrzną motywację dzieci do nauki, która nie wymaga sztucznych zachęt. Dziecko kierujące się głównie własną ciekawością świata, a nie potrzebą zadowolenia pani czy strachem przed karą, będzie zapewne bardziej samowystarczalne i niezależne. Jego samoocena w przyszłości nie powinna w nadmiernym stopniu zależeć od uznania wyrażanego przez innych, co być może pozwoli zaoszczędzić mu wielu cierpień. Nauczyciele Montessori oczywiście pilnie obserwują dzieci i ich postępy. Zawsze chętnie dzielą się z rodzicami spostrzeżeniami na temat mocnych stron ich i dzieci oraz informują nad czym starają się z nimi pracować.

Jak w pedagogice Montessori podchodzi się do uzdolnionych dzieci? A jak do dzieci ze specjalnymi potrzebami?

Jedną z wielkich zalet podejścia Montessori -z jego mieszanymi wiekowo grupami skupiającymi dzieci o różnym poziomie umiejętności - jest to, że każde dziecko może rozwijać się we własnym tempie, bez konieczności dostosowania się do odgórnie narzuconego wzorca. Dzieci, którym ich silne strony i zainteresowania każą szukać większych wyzwań intelektualnych, nie muszą tracić przez to kontaktu z grupą. To samo dotyczy dzieci, które wymagają więcej czasu i wsparcia: mogą rozwijać się we własnym tempie, bez presji na ‚dorównanie’ do reszty. Warto też wspomnieć, że z punktu widzenia pedagogiki Montessori wszystkie dzieci są uzdolnione: każde na własny sposób.
Jeśli zupełnie nie zgadzasz się z naszymi założeniami lub masz inne oczekiwania co do edukacji swojego dziecka (np oczekujesz wysoce konkurencyjnego środowiska, szybkich efektów ‚nauczania’, chcesz ‚hartować’ dziecko przed trudami życia we współczesnym społeczeństwie, ważne jest dla ciebie posłuszeństwo, dyscyplina lub zewnętrzne systemy ocen), prosimy, poszukaj innej placówki!